Tag Archives: Բյուզանդականություն

Հայերի ցեղասպանությունը` բյուզանդականության վերջին ժեստ

ustahrant.wordpress.com -ի Էքսկլյուզիվ (https://ustahrant.wordpress.com/2010/04/26/exclusive/)

Նյութում շարադրվածը զուտ նախնական վարկածային բնույթ ունի: Որոշ դրույթներ կարիք ունեն հետագա ստուգման` հիմնավորելու կամ հերքվելու հեռանկարով: Հեղինակն իրեն իրավունք է վերապահում հետագայում փորձարկել այլ վարկածներ, որոնց դրույթների մի մասը կարող է որոշ դեպքերում նաեւ ուղիղ հակասության մեջ մտնել տվյալ հոդվածի դրույթների հետ:

Ո՞վ է իրականացնել հայերի ցեղասպանությունը եւ տեղահանությունը 1915-ին: Հարցը թվում է ունի հստակ պատասխան: Համաձայն մեզանում տարածված կարծրատիպի այն իրականացրել են վայրենի եւ քոչվոր թուրքերը: Բայց այստեղ խնդիր կա: Շարունակել կարդալ

Advertisements

ԽԱՂԱՂՈՒԹՅԱՆ ՆԵՐՔԻՆ ՀԻՄՔԻ ՓՆՏՐՏՈՒՔՈՎ 5

3.3 Հակակայսերական դավանանքը Շարունակել կարդալ

Հայ-հայկական կոնֆլիկտի շուրջ

Հետաքրքրությամբ կարդացի Հրանտ Մելիք-Շահնազարյանի «Ազգային շահը, «երրորդ ուժը» և վրացական լոբբին» հոդվածը’ հրապարակված «7օր»-ում: Շարունակել կարդալ

ՌՈՒՍԱՍՏԱՆ՝ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՍՊԱՌՆԱԼԻՔ

Կայսրության «շարժերը» եւ սահմանամերձ տարածքները

Վերջին մեկ տարվա մեջ կրկին աշխուժացել են Կովկասյան տարածաշրջանում կայունության եւ խաղաղության հաստատման, առճակատումների կարգավորման եւ այլ «պուպուշ» բաների մասին խոսակցությունները: Իհարկե, այդ խոսակցություններն ուղեկցում են մեզ վերջին 20 տարվա ընթացքում, բայց 2008-ի ամառվանից ականատես ենք դառնում նաեւ որոշ, եթե ոչ հեղափոխական, ապա դեռեւս երկու-երեք տարի առաջ ոչ մեկի կողմից չկանխատեսված գործընթացների հետ` ռուս-վրացական պատերազմ (օս-վրացականի անվան տակ), ռուս-թուրքական հարաբերությունների կարգավորում (հայ-թուրքականի անվան տակ), իսկ այսօր էլ ուղղությունը կարծես փոխվել է դեպի արցախյան խնդրի «կարգավորում» (կարող ենք ենթադրել, որ սրա ճիշտ անվանումն էլ պետք է լինի` ռուս-ադրբեջանական «կարգավորում»` հայ-ադրբեջանականի անվան տակ): Շարունակել կարդալ

Վերջին բյուզանդացի՞ն

Եվ այսպես չորս օր չորս գիշեր հյուրանոցի պատոհանից ես նայում է Սուրբ Սոֆիային, իսկ ուղիղ դիմացս մի նեղ փողոցի չափ հեռավորության վրա Բարձր Դռանª այժմ Ստամբուլի նահանգապետարանի բակն էր: Երբ մտանք հին քաղաքª բուն Պոլիս առաջինն ինչ աչք զառնեց գիշերային քաղաքում մեծադիր եւ լուսավորված տառերովª «Ազիզ Իսթանբուլ ֆեհթին…եսիմինչ եսիմինչ 555» գրվածքն էր: Եւ իրոք մայիսի 29 -էր, ու հետեւաբար Կոնստանտինոպոլսի գրավման տարեդարձը:
Այդ չորս օրը ես, փաստորեն, ունեի շատ բարդ զրուցակիցներª մեկը Հուստինիանոս կայսրն էրª Սոֆիայի կառուցողը, մյուսըª Թալեաթըª Բարձր Դռան վերջին տերն ու բնակիչը:

Շարունակել կարդալ

Սասնա ծռեր. որդիների ապստամբությունը

Ինչպես հայտնի է Սասնա ծռեր էպոսի սկզբնամասի՝ Սանասարի ու Բաղդասարի ճյուղի պատմական նախահիմքը կապված է մ.թ.ա վեցերրորդ դարում Ասորեստանի Սինախերիբ (հայերեն աղբյուրներում՝ Սենեքերիմ) արքայի երկու որդիների կողմից իրենց հոր սպանությունն ու Հայաստան (ավելի կոնկրետ Տարոն-Սասունի տարածքում գտնվող Արմե Շուպրիա երկիր) փախչելն է, ինչը հիշատակվում Աստվածաշնչում եւ բաբելական աղբյուրներում։ Երկու եղբայրները, ինչպես համարվում է, դառնում են Սանասարի ու Բաղդասարի կերպարների նախատիպը։ Այսպիսով հայկական էպոսի առաջացման նախադրյալը դառնում է որդիների ապստամբությունը հոր դեմ եւ հայրասպանությունը։ Շարունակել կարդալ

Կայսեր նեխած դիակը պատմության խաչմերուկին

Ռուս գրող և հրապարակախոս Ա. Պրոխանովը (առավել հայտնի որպես “Զավտրա” թերթի խմբագիր և “Պարոն Հեգսոգեն” վեպի հեղինակ) վերջերս հանդես եկավ “Հինգերրորդ Կայսրություն” ծավալուն ծրագրային հոդվածով, որտեղ, կարող ենք ասել առանց չափազանցությունների մեջ ընկնելու վախի` մարդկային միտքը հասավ իր անկման գագաթնակետերին: Շարունակել կարդալ