Tagged: ռուս-վրացական Toggle Comment Threads | Ստեղնաշարի կարճատներ

  • ustahrant 9:57 pm on 2009/12/04 Permalink | Պատասխանել
    Tags: , , , ռուս-վրացական   

    Հայ-հայկական կոնֆլիկտի շուրջ 

    Հետաքրքրությամբ կարդացի Հրանտ Մելիք-Շահնազարյանի «Ազգային շահը, «երրորդ ուժը» և վրացական լոբբին» հոդվածը’ հրապարակված «7օր»-ում: (More …)

     
  • ustahrant 8:04 pm on 2009/10/31 Permalink | Պատասխանել
    Tags: , , , , , , , ռուս-վրացական   

    Չուժոյ պախմել 3 

    Նրանց, ովքեր դեռ երազում է «հաշտության» մասին, հիշեցնեմ, որ Կայսրությունները խաղաղություն են ստեղծում միայն իրենց սահմանների ներսում: Իսկ սահմանակից ազդեցության գոտիներում կայսերական քաղաքականությունը միշտ ուղղված է հակամարտությունների ստեղծմանը եւ խորացմանը: (More …)

     
    • Միքայել 11:33 ե. on 2009/11/02 Permalink | Պատասխանել

      նակոնեց-տը… դավնո պօռա ատկռիծ սվոյ բլոգ… ինչպես կասեին Լոսսկին ու Սերաֆիմ Սարովսկին:

      բայց մի բան ասեմ — “սահմանենք սահմանը” հոդվածը չի բացում, խնդիր կա ինչ-որ

      • Միքայել 1:18 ե. on 2009/11/04 Permalink | Պատասխանել

        վայ, ներող ուստա ջան, լինքը լավ էլ սարքել ես, սաղ չյոտկի ա, ես էի սխալ քոփի արել:)

    • ustahrant 12:06 ա. on 2009/11/04 Permalink | Պատասխանել

      ))))))
      Չի բացվում ստեղից, թե՞ թերթ.ամ-ից: Ոնց որ թե պիտի բացվի, Սերաֆիմ ջան: 🙂

    • Միքայել 1:14 ե. on 2009/11/04 Permalink | Պատասխանել

      Էն քո տված լինքով չի բացվում, ընենց իհարկե ես մտել եմ թերթ.ամ — ում կարդացել եմ, պռոստը ասցի ասեմ, դզես որ ստեղից նորմալ բացվի

    • mazd 12:34 ա. on 2009/11/05 Permalink | Պատասխանել

      Ճիշտ են ասում, tert.am-ում դրածդ լինքը չի բացվում:

      ես մի բանի համար եմ շատ ուրախ, որ ամեն անգամ ուզեմ մեկնաբանություն գրեմ քո մոտ, փավորդ չի ուզելու:

      🙂

    • ustahrant 1:35 ա. on 2009/11/05 Permalink | Պատասխանել

      Բայց չեմ ջոգում, ինչն եմ սխալ արել, որտեւ իմ մոից բացում ա: Մի հատ հեսա էլի կքչպորեմ: ………
      Վայ, հենա, Միքայելն ասում ա, որ բացվում ա արդեն: Վոբշեմ, տղերք, դուք կողմնորոշվեք վերջը բացվում ա, թե չէ: 😉

    • Բիձա 11:26 ե. on 2010/01/06 Permalink | Պատասխանել

      Ուստա Հրանտ ջան,
      Կարդում եմ քո հոդվածները ու մտածում, որ ինչպես բոլոր հայերին, այնպես էլ քեզ, հատուկ է սևեռվածությունը:
      Ակումբ am-ում քննարկում ենք տարբեր քաղաքական թեմաներ: Ես էլ մասնակցում եմ «բիձա» մականվամբ: Վիճում ենք Ռուսաստանի մասով եվս: Քո թունդ երկրպագուներից Ռամերը տվեց լինքերը կոնկրետ քո այս հոդվածների համար որ համոզվեմ, թե Ռուսաստանն ինչ բոբո է մեր հանդեպ:
      Ինչ ասեմ, չիմացողին քո դիրքորոշումը կարող է համոզիչ թվալ, բայց ոչինչ, որ չես հիմնավորել, թե Ռուսաստանը հայերին թուրքերի տակ կոխելուց ինչ օգուտ կունենա՞:
      Սա է հիմնական հարցը, մնացածը բլեֆ են:
      Ռուսամետ սերունդն էլ կարդալով մտածում է, մտածում, ու բան չի հասկանում:
      Եթե գումարային ասեմ, հիմա ես ոչ-հայամետ եմ: Քանի որ հայ են սերժ-ռոբ-դոդ- լֆիկը, սահմանադրական աբսուրդային տափակության վրա վախից խփնված ու էն գլխից մեզ էս կեղտի մեջ կոխած լեվոնը:
      Մանացածը փոստ եմ անելու ակումբ- ում այսօր, քաղաքական քննարկումներ թեմայից դուրս բաժնում: Եթե հետաքրքիր է, կարդա:
      http://www.akumb.am/showthread.php?21661 -1908873#post1908873
      վերջին էջը:

    • Բիձա 11:19 ա. on 2010/01/16 Permalink | Պատասխանել

      Կարդում էի «Հակաբայղուշականը» ու մտածում էի, որ թղթի վրա ամեն ինչն էլ տեսք է ստանում ու լրջություն ձեռք բերում:
      Օրինակ լավ էլ դասակարգված ու բնութագրված էին թե ամենագետը, թե գլուխ հարթուկողը, թե պոռոտախոս անբանը, թե բայղուշը, թե բայղուշի քեռի -բիձեն:
      Ինչու չէ, — սաղ էշ, ես փալան!
      Իմ կարծիքով դասակարգման մեջ բացակայում էր էդ բոլորի գլխավորը-ուստեն: Չաքուջի փոխարեն չիբուխը ձեռին, մեկ նալին, մեկ մեխին խփող, բայց և ապագայի հետ ու ապագայի անունից խոսացող, ու հայրերի ու պապերի դիլխոր իմաստակությունը թաղող ուրախ հայը:
      Բայղուշի քեռիները գիտեն, որ ամեն անգամ սպիտակ կամզոլով արենա դուրս գալը ընդամենը կրկեսային տրյուկ է-կյանքի համար անպիտան: Դրա համար էլ գերադասում են կրկեսում հեռու նստած ծափ տալը, պերերիվին էլ մարոժնի, կամ պոնչիկ ուտելը: Թաղվելու հարցում էլ ապավինելով –լասը բացվի, բարին հետը, քեզ հայտնի խորհրդին:
      Հարգանքով առ ոչ-երկնային ապագան -բիձա

    • ustahrant 5:51 ե. on 2010/01/16 Permalink | Պատասխանել

      Բիձա ջան, նախ` եթե մի քիչ ուշադիր նայեք, հակաբայղուշականը գրված չէ այն ոճով` թե սաղ վատն են, ես եմ լավը. հեղինակը իրեն տեսնում է հայկական կոնտեքստի մեջ, եւ որպես այդպիսին մատնանշում է ընդհանրական հոգեվիճակները, խոսում է մենք-ի անունից: Հետեւաբար խնդիր չեմ տեսնում իմ բոլոր մատնանշած տարրերը նախ տեսնել հենց իմ եւ իմ ընկերների մեջ, եւ հնարավորինս վերահսկել դրանք: Հենց դրանում էլ կուզենայի տեսնել իմ եւ իմ նմանների տարբերությունը` չտրվել բայղուշությանը:
      Ինչ վերաբերվում է մեկ նալին, մեկ մեխին խփելու ձեր “յազվությանը”: Սա կանխատեսելի եւ ծանոթ, նաեւ` մերկապարանոց, բայց անկեղծ ասած ինձ քիչ հետաքրքրող կարծիք է, երբ որեւէ մեկի ասածը դուր չի գալիս, կամ անծանո է թվում: Ամեն դեպքում, շնորհակալ կլինեի, եթե կոնկրետ օրինակներով ինձ փորձեիք ցույց տալ` նալն ու մեխը:
      Մի հարց էլ տամ` էդ չիբուխից ինչո՞ւ էդ էդքան բարդույթավորվում:
      Ամեն դեպքւոմ քննադատությունը միշտ էլ հետաքրքրիր է կարդալ, բայց երբ այն ավելի առարկայական է, եւ ոչ անձնավորված (չիբուխ եւ այլն, լավ ա մորուքը չհիշեցիք), շատ ավելի արդյունավետ է:

    • Բիձա 9:20 ե. on 2010/01/16 Permalink | Պատասխանել

      Գնահատելի էր պատասխանդ ստանալը: Հուսով եմ որ պատասխանս էլ կընկալես հայերին ոչ հատուկ քաղաքավարության ու զրուցակցի հանդեպ փոխադարձ հարգանքի շրջանակներում:
      Բա ուստա ջան, 5 կերպար ես քննարկել ու վերջում էլ քյասար գրել ես, թե դու դրանցից ոչ մեկի մեջ էլ չես, այլ ապագայի հետ ու ապագայի անունից խոսացողն ես: Այդ ամենից հետո ոնց քեզ պատկերացնեմ «մենք»-ի մեջ, կամ գոնե կողքին՞:
      Դու վերապահում ես քեզ վերահսկելու իրավունքը, բայց մերժում ես այն այլոց, հաշվի չառնելով, որ , որ ուրիշներն էլ մի բան գրելուց ու առաջարկելուց իրենք էլ իրենց չափով են իրենց վերահսկում: Որ քո աչքին երևացած բարդույթներն էլ մի գուցե իրենց իրական աշխարհընկալումն է, ու ելքերի տեսլականը, այլ ոչ թե բայղուշություն, բիձություն կամ յազվություն՞:
      Ըստ որ չափանիշի ես առանձնացրել քեզ ու քո նմաններին մյուս քննարկվածներից՞: Քո հոդվածները որ լավ քչփորեմ, թե ամենագետը, թե գլուխ հարթուկողը, թե պոռոտախոս անբանը, թե բայղուշը, թե բայղուշի քեռի –բիձեն էլ դուրս կգան:
      Հենց վերը ներկայացված իմ առաջին նամակում քաղաքական քննարկման տրամաբանության ու էթիկայի շրջանակներում քո նալ ու մեխ խփելու հարցն էի քեզ տվել- «ոչինչ, որ չես հիմնավորել, թե Ռուսաստանը հայերին թուրքերի տակ կոխելուց ինչ օգուտ կունենա՞:» Պատասխան չեղավ, փոխարենը «բիձեն» քո համար դարձավ քֆրտելու ընդհանրացված կերպար: Խոսում ես անձնավորելուց: «բիձեն» օդից հայտնվեց քո մտքում որպես կեպար՞:
      Կենտրոնացել ես հին սերնդի վրա, որպես ներկա վիճակի պատասխանատուների: Ու ոչ ավել, ոչ պակաս, արդենն երկրորդ հոդվածով /իմ իմացած/ ներկա աբսուրդի պատճառը չգիտեմ որ տրամաբանությամբ հին սերդի հեռանալու հետ ես կապում:
      ՀԱԿ-ի առաջնորդը թե տարիքային, և թե գործնական առումով բիձա չի՞: Հենց էդ բիձեն չէր, որ կերավ մեծ-մեծ բողկերը՞: Մի անգամ մի կարգին խոսք ասել ես էդ բողկերի մասին՞: Հենց էդ համար առաջին բայղուշի պատասխանատվության հարցը գոնե ընկերական շրջապատում կամ առավել ևս, ՀԱԿ-ում քննարկել ես՞:
      Գրում ես թե իմ կարծիքը քեզ չի հետաքրքրում: Իսկ ինչու ուրիշներին պետք է հետաքրքրի քո կարծիքը, այն դեպքում, երբ քո հոդվածներում ուրիշների վրա թքած ունենալը հենց զռռռում է՞:
      Այն, որ ես կարդացել եմ քո հոդվածները և դրանք քննարկում եմ, հենց հարգանքի նշան է քո հանդեպ: Բայց ինչի ես կարծում, որ քեզ կարդացողը քեզանից մի կարգ ցածր է, անարժան քննարկման կամ հարգանքի:
      Չիբուխից էլ ոչ թե բարդույթավորվել եմ, այլ ուստի կերպարին ավելի սազական գործիքով եմ փոխարինել:
      Հաջորդ անգամ մորուքին էլ կարող եմ անդրադառնալ, կախված քո ցուցաբերած գրական վերաբերմունքից հանդեպ «բիձեքը» 
      Հարգանքով:

    • Բիձա 9:30 ե. on 2010/01/16 Permalink | Պատասխանել

      Լրացում վերջի տողին:
      -“ու քրերիս տղեքը”:

    • ustahrant 1:02 ա. on 2010/01/20 Permalink | Պատասխանել

      Ահա, թե ինչն է հարցը…..Ես ել, անկեղծ ասած զարմացա, քանի որ նեղվածություն եւ ագրեսաի զգացի, որը կարծես էդքան էլ ադեկվատ չէր….Դե հիմա, փաստորեն իմ առջեւ բարդ խնդիր ա, ապացուցելու, որ Բիձայի կերպարն իմ հոդվածում որեւէ առնչւոթյուն չուներ ձեր նիկի հետ: Սա երեւի թե հեշտ չէ, բայց հավատացեք, որ սա իրոք տարրօրինակ համընկնում էր: Ես ձեր նախկին քոմենտը պարզապես չեմ էլ նկատել, քանի որ շատ երկար այստեղ չեմ մտել, եւ ժամանակ չէի գտնում թարմացնելու: …Ամեն դեպքում, ինչ ասեմ, կներեք, որ էսպիսի իմար վիճակ ստացվեց: Ուղղակի, ինքրեդ մտածեք, թէ ինչ իմաստ կար ինձ անկապ “կպնելու” մեկին, որին նույնիսկ չեմ ճանաչում, ու առիթ չունեմ վիրավորելու, այն էլ հրապարակյին: …Առանց այդ էլ, դառը փորձից ելնելով շատ զգույշ եմ դառելկ հոդվածներում անձնական պահերով, բայց արի ու տես, որ ապահովագրված չես նաեւ էսպիսի թյուրիմածություններից: Ինչեւէ: …
      ՄՆացածի մասին, հիմա ուղղակի հնարավորություն չուենմ ծավալվելու: Ես ենթադրում եմ, ամեն դեպքում էս բլոգ վերակենդանացնել մինչեւ ամսվա վերջ, էդ ժամանակ, եթե դեմ չեք լինի, ավելի կմանրամասնեմ:

  • ustahrant 7:49 pm on 2009/10/31 Permalink | Պատասխանել
    Tags: , , , ռուս-վրացական   

    Չուժոյ պախմել 2 

    Հայ-թուրքական հարաբերությունների կարգավորման ծագման եւ զարգացման համատեքստը Ս. Սարգսյանի մոսկովյան հայտարարությունն է, ռուս-վրացական պատերազմը, ռուս-թուրքական մերձեցումը: Իրերը կոչենք իրենց անունով` ինչպես չկար վրաց-օսեթական պատերազմ, այլ կար վրաց-ռուսական, նույնպես չկա հայ-թուրքական մերձեցում, այլ կա ռուս-թուրքական մերձեցում: (More …)

     
  • ustahrant 2:27 am on 2006/06/22 Permalink | Պատասխանել
    Tags: , ռուս-վրացական,   

    Մեծ տերության մայրամուտը 

    Վերջերս հայտնի դարձան Լևադա կենտրոնի կողմից անցկացվող ամենամյա հարցման այս տարվա արդյունքները, որով պարզվում է, թե ռուսաստանցիների կարծիքով ո՞ր երկրներն են Ռուսաստանին թշնամի, իսկ որոնք բարեկամ համարվում: Հարցման արդյունքները հետաքրքիր են ինքնին, բայց մեր ուշադրությունը առավել սևեռվեց ռուսաստանցինիրի կողմից թշնամի ընկալվող (իհարկե ոչ առանց պաշտոնական քարոզչության օգնության) երկրների առաջին հնգյակը` Լատվիա (46%), Վրաստան (44%), Լիտվա (42%), ԱՄՆ (37%), Էստոնիա (28%): Այստեղ թաքնված է շատ կարևոր հոգեբանական, բայց նաև քաղաքական (եթե կարելի է այսպես ասել` աշխարհահոգեբանական) մի նրբերանգ: (More …)

     
c
Compose new post
j
Next post/Next comment
k
Previous post/Previous comment
r
Պատասխանել
e
Խմբագրել
o
Show/Hide comments
t
Go to top
l
Go to login
h
Show/Hide help
shift + esc
Չեղարկել